ماهنامه پیام آزمایشگاه

علل و درمان ریزش مژه

۷ تیر ۱۳۹۵

آیا شما هم ریزش مژه دارید؟ آیا به طور مکرر دچار گل مژه می شوید؟ آیا این موضوع باعث ناراحتی تان شده است، پس خواندن این مطلب را به شما توصیه می کنیم.
چشم

تحقیقات نشان می‌دهد ریزش مژه علل متفاوتی دارد.

اگر ریزش مژه با نازک شدن موهای سر همراه باشد، علت آن حملات سیستم ایمنی بدن به فولیکول‌ موها است.

علل ریزش مژه

– کم کاری تیروئید

– به هم خوردن تعادل هورمونی بدن

– بیماری‌های سیستم ایمنی

– مشکلات تغذیه‌ای به خصوص کمبود شدید پروتئین یا سوء تغذیه

– واکنش‌های حساسیتی و آلرژیکی به مواد آرایشی و بهداشتی

شست‌وشوی مژه‌ها بعد از حمام آب گرم و همچنین پیروی از رژیم غذایی کم کالری و دریافت نکردن مواد غذایی به میزان کافی می‌تواند در نازک شدن مژه‌ها تاثیرگذار باشد.
در پایان روز و قبل از خواب، آرایش چشمان خود را به طور کامل پاک کنید

بهبود ریزش مژه

– از رژیم های لاغری غیر اصولی استفاده نکنید.

– از مواد شوینده و آرایشی استاندارد استفاده نمایید.

– در پایان روز و قبل از خواب، آرایش چشمان خود را به طور کامل پاک کنید.

گل مژه را جدی بگیرید

با وجود این که گل مژه که در لبه پلک و در مسیر مژه‌ها قرار دارد، پس از چند روز خود به خود و حتی بدون درمان بهبود می‌یابد، اما درمان و توجه به یک سری نکات برای پیشگیری از بروز آن الزامی است.

کنار مژه‌ها، غدد چربی قرار دارد که با ترشحات خود مانع از خشک شدن چشم می‌شوند و زمانی که این ترشحات، غیرطبیعی گردند و یا ریشه مژه ملتهب شود، گل مژه به وجود می‌آید.

گل مژه به طور معمول پلک پایین را گرفتار می کند، در طول ۴ یا ۵ روز نوک آن متراکم تر می شود و سپس سر باز می کند.

ورم لبه پلک، درد و قرمزی آن از علائم گل مژه است.

این علائم به مدت چند روز شدید شده و به تدریج فروکش می کند و گاهی اوقات اگر درمان لازم انجام نشود، تبدیل به کیست شده و ممکن است به جراحی و تخلیه نیاز پیدا کند.

افرادی که مستعد آکنه (جوش) هستند، بیشتر در معرض زدن گل مژه قرار دارند.

مالیدن مژه ها نیز زمینه را برای ایجاد گل مژه آماده می کند و گاهی لبه پلک نیز التهاب پیدا می کند.

گل مژه خیلی عفونی نیست، اما از چشمی به چشم دیگر سرایت می کند.
کمپرس یا شست وشو با آب گرم باعث گشاد شدن غدد چربی و در نتیجه خارج شدن چربی زیر لبه پلک و بهوبد گل مژه می‌شود

پیشگیری از بروز گل مژه

برای پیشگیری از زدن گل مژه رعایت موارد زیر الزامی است:

– شستشوی روزانه لبه پلک

– رعایت بهداشت چشم

– عدم مصرف غذاهای چرب، سرخ کرده، شیرینی و شکلات

بهبود گل مژه

– اگر برآمدگی روی پلک، فقط قرمز و حساس است، آن را به حال خود بگذارید و به آن دست نزنید.

– چنان چه گل مژه ای بدنماد و دردناک است، روی پلک یک گاز استریل یا دستمال تمیز بگذارید و رویش را خیلی نرم باندپیچی کنید.

– اگر گل مژه پر از چرک و دردناک شده است، از کمپرس گرم به مدت چند دقیقه، هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار استفاده کنید، یعنی پارچه ای نخی و تمیز را داخل آب داغ کنید و بعد از گرفتن آب اضافی، آن را بر محل برآمدگی به آرامی قرار دهید.

کمپرس یا شست وشو با آب گرم باعث گشاد شدن غدد چربی و در نتیجه خارج شدن چربی زیر لبه پلک می‌شود.

با این کار درد تسکین می یابد و چرک های گل مژه در سر آن جمع می شود و سر باز می کند. شما باید چرک ها را پاک کنید.

– استفاده از آنتی بیوتیک‌ها و داروهای ضد التهاب هم می توانند در بهبود آن موثر باشد.

– اگر توانستید مژه را در وسط گل مژه مشاهده کنید با یک موچین، خیلی آرام آن را بیرون بکشید. اگر بیرون نیامد دیگر با آن کاری نداشته باشید و به کمپرس گرم هم چنان ادامه دهید.

اگر مژه خارج شود چرک بیرون می ریزد و پلک سریع خوب می شود. چرک را با آب گرم و پارچه نخی تمیز کنید.

– اگر لبه پلک را پوسته های شوره مانند گرفته باشد، به احتمال زیاد بلفاریت یا التهاب لبه پلک نیز وجود دارد و بهتر است به چشم پزشک مراجعه کنید.

ریزش مژه

۷ تیر ۱۳۹۵

بسیاری از خانم‌ها هنگام مراجعه به مطب‌های پوست و مو از ریزش مژه‌ها و کم ‌پشت شدن آنها شاکی هستند. فرم مژه‌ها و میزان پرپشتی و طول آنها موضوعی است که به‌طور ژنتیکی تعیین می‌شود، ولی اگر شما قبلا مژه‌ای پرپشت یا بلند داشته اید و حالا دچار ریزش مژه شده اید، در این صورت علل متعددی می‌تواند عامل این موضوع باشد که به ترتیب اهمیت، توسط متخصص پوست باید بررسی و درمان شود.

ریزش موهای مژه می‌تواند ناشی از انواع التهاب موضعی و عفونت‌ها، بیماری‌های خودایمنی، بعضی از تومورهای لبه پلک، بیماری‌های داخلی و غدد، وضعیت روحی و روانی و میزان استرس‌های وارده به فرد و نیز عوارض مصرف برخی از داروها باشد.

با توجه به پریود زمانی و شکل بالینی ریزش مژه‌ها و نیز شدت ریزش و وضعیت سلامت هر فرد، ممکن است یکی از عوامل فوق عامل ریزش باشند.

التهاب لبه پلک ‌ها

در التهاب‌های لبه پلک‌ها که بلفاریت نامیده می‌شود، به دلیل تورم و ادم حاصله از این حالت، مژه‌ها راحت‌تر از معمول کنده شده و ریزش آنها تسریع می‌گردد. ولی باید توجه کنید که در این حالت ریزش کامل یک یا چند قسمت از مژه‌ها ناشایع است و فقط به هنگام شستشو و یا مالش پلک‌ها ممکن است تعدادی از مژه‌ها به دست بیمار بیایند.

التهاب لبه پلک‌ها می‌تواند ناشی از عفونت، درماتیت سبوره، آلرژی و یا ضربه و دستکاری محل باشد. عفونت‌های ناشی از استافیلوکوک در لبه پلک لازم است سریعا کنترل و درمان شود، در غیر این صورت اگر التهاب طولانی شود و یا تکرار گردد، احتمال ریزش مژه‌ها به دلیل ادم حاصله وجود دارد.

در درماتیت سبوره نیز در واقع یک نوع عفونت انگلی در لبه پلک‌ها حادث می‌گردد و التهاب مشابهی را به صورت تورم و پوسته‌ریزی ایجاد می‌کند. این حالت نیز اگر شدید باشد و کنترل نشود، احتمال ریزش مژه وجود خواهد داشت.

بعضی اوقات در حالت‌های عفونت شدید باکتریایی (مانند تب مخملک) نیز ریزش و کم‌ پشتی مژه‌ها قابل مشاهده است که البته بعد از رفع بیماری، قابل برگشت است. البته عفونت‌های ناشایع‌تری از قبیل سل پوستی یا جذام نیز باعث ریزش‌های خاصی در ابرو و مژه‌ها می‌شوند که در بیماران معدودی قابل بررسی است و جزو علل شایع بیماری محسوب نمی‌شوند.

عفونت‌های ویروسی شدید که باعث تب و ضعف عمومی می‌شوند، می‌توانند با ریزش موقت موها از جمله مژه‌ها همراه شوند که این حالت نیز بعدا قابل برگشت است.

بعضی اوقات التهابات لبه پلک‌ها ناشی از بیماری موضعی یا داخلی نیست و صرفا به علت ضربه و آسیب از جمله مالش شدید پلک‌ها (در نتیجه خارش مزمن ناحیه) و نیز حساسیت به وسایل آرایشی مختلف از جمله سایه چشم، خط چشم و به ویژه ریمل می‌باشد. ریمل و خط چشم‌هایی که ضدآب هستند و شستن آنها به آسانی صورت نمی‌گیرد، می‌توانند باعث حساسیت تماسی یا آلرژیک شده و التهاب لبه پلک‌ها را به همراه داشته باشند و یا احیانا موقع شستشو باعث مالش شدید مژه‌ها و پلک‌ها شوند که در هر دو صورت، بیمار با ریزش مژه‌ها مواجه خواهد شد.

ریزش موی سکه‌ای

یکی دیگر از علل شایع ریزش مژه‌ها، ریزش موی سکه‌ای (آره‌آتا) است. در این حالت تمام یا قسمتی از مژه‌ها به ‌طور ناگهانی خالی می شود. این حالت می‌تواند در ناحیه‌ ابرو و کف سر و … نیز رخ دهد. این حالت یک بیماری ایمنی محسوب می شود و با توجه به شدت بیماری، درمان‌های خاصی را می‌طلبد.

علل دیگر

– بیماری‌های داخلی و هورمونی از جمله کم ‌کاری و پرکاری تیرویید. کم‌کاری هیپوفیز و کم‌کاری غده پاراتیرویید نیز در تعداد معدودی از بیماران قابل بررسی است.

– مصرف طولانی مدت برخی داروها از جمله داروهای ضد کلسترول، ضد انعقاد خون ، ضد تیرویید، ایندرال، والپروییک اسید. ریزش مژه‌ها به دنبال مصرف کوکائین نیز گزارش شده است.

– مسمومیت با داروهایی مانند بیسموت، آرسنیک و مصرف زیاد ویتامین A در بیمارانی خاص.

– رژیم‌های لاغری بسیار کم کالری یا سوء تغذیه

– انواع کم خونی (آنمی) به ویژه کم خونی فقر آهن و کم خونی داسی شکل

– بیماری‌های مزمنی مانند آکنه، روزاسه و پسوریازیس در بیمارانی که علایم دیگر بیماری را داشته باشند.

– رادیوتراپی برای تومورهای چشم

– آسیب‌های حرارتی (چه گرما و چه سرما) در ناحیه پلک‌ها و حاشیه پلک‌ها؛ مثل انواع سوختگی و نیز فریز کردن پلک ها.

– تتوی لبه پلک‌ها و پشت پلک‌ها با ایجاد عفونت، التهاب مزمن و یا آلرژی به مواد مورد استفاده.

– وضعیت روحی و روانی فرد نیز بسیار مهم بوده و میزان استرس‌های وارده به فرد و نیز نحوه مقابله فرد با استرس‌های محیطی قابل بررسی است. برخی از بیماران به ویژه نوجوانان به دنبال حالات روحی مانند تنش، افسردگی، ترس، اضطراب و بی‌قراری دچار حالتی به نام تریکوتیلومانیا می‌شوند. در این حالت خود فرد قسمتی از موهای سر، ابرو یا مژه را می کند و باعث از بین رفتن آنها می‌شود. برخی از بیماران از این کار خود اطلاع نداشته و یا آن را انکار می‌کنند، لیکن معاینه دقیق توسط پزشک و مشاهده نوع و شکل ریزش، تشخیص را مسجل خواهد کرد. البته انواعی از حالت فوق به صورت عادتی و بدون اضطراب و بی‌قراری نیز مشاهده شده است.

– تزریقات مکرر سم بوتاکس A برای بیماری فلج یک طرفه صورت.

البته مطالعه این لیست طولانی نباید باعث نگرانی شما شود. توجه کنید که بسیاری از بیماری‌ها یا حالاتی که در بالا به آنها اشاره کردیم ممکن است شایع نباشند و صرفا در برخی بیماران و با توجه به حالات زمینه‌ای بیمار قابل بررسی باشند. در واقع بسیاری از مواردی که خانم ها با شکایت ریزش مژه مراجعه می‌کنند، وضعیت‌هایی موقت مانند مالش شدید، مصرف لوازم آرایشی، آلرژی‌های مختلف و … مطرح است که با درمان‌هایی ساده و موقت قابل رفع می‌باشند.

خوشبختانه این مشکل قابل حل است

حالات فوق چنانچه به آسیب و اسکار دایمی لبه پلک‌ها منجر نشده باشند، قابل درمان هستند و پس از رفع علت و عامل اصلی بیماری، مژه‌ها به تدریج، حالت و طول طبیعی خود را باز خواهند یافت.

ریزش ابرو و مژه

۷ تیر ۱۳۹۵

ابروها و مژه های ما به چهره مان شکل و چهارچوب می دهد. زمانی که مژه ها و ابروها کم پشت شوند و یا یکدفعه ای بریزند، وضعیت واقعا استرس زایی برای فرد ایجاد خواهد شد! برای چند لحظه خود را بدون مژه و بدون ابرو تصور کنید! اما علت این ریزش موی ابرو و مژه ها چیست؟

ریزش مژه‌

عوامل متعددی باعث ریزش ابروها و مژه ها می شوند، نظیر بیماری ها، استرس و تغذیه نامناسب. اما ریزش مژه ها و ابروها نباید طبیعی تلقی شوند. بنابراین آگاهی از علت و نیز درمان این مشکل می تواند در کاهش استرس ناشی از ابتلا به آن موثر باشد.

ریختن مژه ها و ابروها علاوه بر تغییر چهره فرد، برخی راه های حفاظت از چشم ها را که از زمان تولد وجود داشته، از فرد می گیرد. مژه ها مانع ورود بسیاری از مواد خارجی نظیر گردوغبار به چشم ها می شوند. حتما شما هم بارها درد و سوزش ناشی از ورود گردوخاک به چشم ها را تجربه کرده اید.

ابروها از ورود آب و سایر مایعات به چشم ها جلوگیری می کند.

یشترین ناراحتی افراد از ریختن مژه و ابروها، ایجاد احساس خجالت و ناراحتی از تغییر چهره است. اما لازم است بدانید که ریختن مژه ها و ابروها می تواند نشانه برخی مشکلات خفیف تا شدید باشد که به بررسی آنها می پردازیم.

۱- سن

افزایش سن می تواند به کاهش تعداد مژه ها منجر شود. با افزایش سن موهای تمام بدن شروع به کم شدن و البته تغییر رنگ می کنند. این فرایند طبیعی ممکن است برای مژه ها و ابروها نیز مانند سایر موهای بدن اتفاق بیافتد.
استفاده از لوازم آرایشی دیگران و نیز استفاده مداوم و بیش از چهار ماه از یک ماده آرایشی بهداشتی می تواند به ریختن مژه ها منجر شود

۲- عفونت ها

وجود عفونت در بدن می تواند به ورم و التهاب پلک ها منجر شود. اما فراموش نکنید عفونت و التهاب پلک ها یک بیماری شایع مثل سرماخوردگی نیست و بهتر است در صورت وجود عفونت، هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

۳- مشکلات پوستی

التهاب پوست در مناطق نزدیک به چشم ها می تواند به ریزش مژه ها و ابروها منجر شود. بیماری هایی نظیر پسوریازیس، اگزما و نیز درماتیت تماسی می تواند منجر به ایجاد جوش و تاول، پوسته پوسته شدن و همچنین خارش متوسط تا شدید گردد.

خاراندن مداوم پوست ملتهب، اگرچه احساس آرامش لحظه ای به فرد می دهد، اما باعث ریختن موهای این نواحی از پوست می شود.

۴- حساسیت ها

حساسیت به مواد آرایشی می تواند در هر دوره ای از زندگی ایجاد شود. یکی از علائم آلرژی و حساسیت به مواد آرایشی همین ریزش مژه وابرو است. استفاده از لوازم آرایشی دیگران و نیز استفاده مداوم و بیش از چهار ماه از یک ماده آرایشی بهداشتی می تواند به ریختن مژه ها منجر شود.

۵- بیماری های سیستمیک

زنان مبتلا به بیماری های خودایمنی نظیر لوپوس، گاهی اوقات قسمتی از مژه ها و ابروهای خود را از دست می دهند.

علامت مشهود بیماری آلوپسی نیز ریختن تمام موهای نواحی صورت است، حتی موهای ابرو و مژه.

ویتیلیگو (تصویر کناری) بیماری پوستی دیگری است که به دلیل کاهش رنگدانه های پوست، قسمت هایی از پوست به صورت تکه تکه سفیدرنگ می شود. اگر این بیماری نواحی نزدیک به ابروها و مژها ها را درگیر کند، احتمال ریزش ابرو و مژه ها وجود خواهد داشت.

۶- تغذیه نامناسب

تغذیه نیز مانند سایر بیماری های پوست و مو یک عامل مهم و تاثیرگذار در نظر گرفته می شود. علت ریزش مژه ها می تواند تنها به دلیل تغذیه نامناسب و تضعیف ریشه موها در نتیجه بیماری های تغذیه ای نظیر بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و … باشد که به طور فراگیر بر وضعیت پوست و موی کل بدن تاثیر خواهد گذاشت.

۷- التهاب و ورم پلک ها

بیماریی است که باعث ایجاد ضایعات فلس‌مانند در تمام نواحی چشم و پلک ها می شود. خارش، ورم و حساسیت به نور مشکلات شایع این بیماری است که می تواند به ریختن مژه ها نیز منجر شود.

۸- بیماری غده تیروئید

کم کاری و پرکاری تیروئید می تواند بر وضعیت ابروها و نیز مژه ها و پلک ها تاثیر گذارد. اگرچه ریختن مژه ها و ابروها علامت متداول و رایج در تمام بیماران مبتلا به پرکاری و کم کاری تیروئید نیست، ولی پس از بررسی علت ریزش ابروها و مژه ها در بیماران، در بسیاری از موارد علت به مشکلات تیروئیدی فرد مربوط بوده است.

۹- بیماری وسواس مو کندن

این وسواس که تریکوتیلومانیا نام دارد، در بسیاری از افراد دیده می شود و به تمایل بیش از حد و بی اختیار کندن موهای سر، موهای ابرو و مژه ها منجر خواهد شد. این اختلال یا ارثی بوده و یا از اختلال عملکرد انتقال دهنده های عصبی مغز ناشی می شود.

موی پرپشت

۷ تیر ۱۳۹۵

صاحبان علم برای کشف راه های جدید حفظ زیبایی و پیشگیری از پیری زودرس پوست و بخصوص ریزش مو تلاش می کنند. در این میان آنچه اکنون در بیماری های مرتبط با پوست و مو بیشتر به آن توجه می شود افزایش ابتلا به سرطان های پوست به علت قرار گرفتن بیش از حد در برابر آفتاب و حساس شدن پوست و به ویژه ازبین رفتن لایه ازن است.

نکته مهم این است که هم اکنون بسیاری از مردم جامعه نسبت به پیشگیری از آسیب دیدن پوست خود بی توجه هستند و پس از آن که متوجه آسیب پوستی شدند نیز توجه چندانی به درمان آن نمی کنند و همین عوامل به مرور زمان موجب ابتلا به سرطان های مختلف پوستی می شود.

دکتر الکس خدوی، از متخصصان ایرانی پوست و مو در آمریکا است و سال ها تحقیقات او در زمینه بیماری های پوستی نشان داد که DHT عامل نهفته و علت اصلی بسیاری از مشکلات پوستی از جمله آکنه و ریزش مو است . حاصل مطالعات وی منجر به کشف و تولید محلول های ضدریزش مو شد که هم اکنون به عنوان مؤثرترین دارو در دنیا پذیرفته شده و در ایران نیز به تأیید رسیده است.

دکتر الکس خدوی در گفت وگو با خبرنگار « ایران» می گوید: «در سن ۱۹ سالگی به علت ریزش موی خود به دنبال چاره ای برای درمان این بیماری رفتم. در تحقیقات به این نتیجه رسیدم که هورمون بدی در بدن موجب ایجاد هورمون DHT می شود و این هورمون عامل اصلی ریزش مو است . با پیشرفت تحقیقات دریافتم که اگر بتوان DHT را با مواد طبیعی روی پوست کم کرد، نه فقط ریزش مو بلکه احتمال ابتلا به آکنه و سرطان نیز کم می شود.»

وی با بیان این که DHT عامل اصلی حادترین بیماری های درماتولوژی است، می افزاید: «ریزش مو و آکنه بیشترین علتی است که افراد به خاطر آن به متخصصان پوست و مو مراجعه می کنند. همچنین شایع ترین سرطان های پوست BCC نام دارد که بیشتر در ناحیه صورت مشاهده می شود. این سرطان به سایر قسمت های بدن رسوخ نمی کند، اما به مرور زمان در همان ناحیه مبتلا، بزرگ می شود، اما نوعی دیگر از سرطان پوست ملو نوما نام دارد و علاوه بر این که روی صورت، پوست سر یا بدن قابل مشاهده است، اثرات آن در صورتی که جراحی نشود به مغز، ریه و کبد نیز سرایت می کند.»

دکتر الکس خدوی با بیان این که بیماری پوستی ملونوما موروثی است، می گوید: «کسانی که پوست کمرنگی دارند یا در ژن آنها ابتلای به ملونوما وجود داشته باشد بیشتر از دیگران به این بیماری پوستی مبتلا می شوند، البته مهمترین عامل ابتلا به این بیماری قرار گرفتن در برابر آفتاب است، بنابراین باید توجه داشت که پوست را حتماً از آفتاب حفظ کرد.»

وی درباره کشف داروهای جدید برای درمان ریزش مو، توضیح می دهد: «استفاده از این داروها روی پوست سر نه فقط موجب کاهش ریزش مو می شود، بلکه رشد مو را بیشتر و بافت آن را نیز کلفت تر می کند و در نتیجه محیطی برای رشد مو و بخصوص رشد بیشتر و تقویت موهای ضعیف فراهم می شود. البته باید توجه کرد که این داروها شما را نه به ۲۰ سال قبل، بلکه دست کم به پنج سال قبلتان بر می گرداند.»

وی درباره وجود بعضی باورهای غلط در بین مردم و درمان های مختلف بی پایه و خرافاتی برای کاهش ریزش مو می گوید: «سال هاست که بسیاری می گویند اگر موادی خاص مثلاً زرده تخم مرغ را روی موی سر بمالید موجب بهبود رشد مو می شود، متأسفانه این کارها نه فقط به بهبود ریزش مو کمک نمی کند بلکه استفاده از آنها گاهی موجب شوره زدن و ریزش مو می شود. این در حالی است که کنترل ریزش مو فقط با کنترل هورمون DHT ممکن است که راه های درمان آن نیز مشخص است.»

این متخصص پوست و مو می گوید: «ریزش ۶۰ تا صد تار موی سر در روز طبیعی است و در غیر این صورت باید حتماً به پزشک مراجعه کرد. در هر حال افرادی که از درمان های جلوگیری از ریزش مو استفاده می کنند باید توجه داشته باشند که انتظار معجزه داشتن از درمان ها بسیار بیهوده است و با کنترل DHT و مصرف داروهای درمان ریزش مو فقط می توان موجب بهبود و کنترل ریزش آن شد.»

وی همچنین درباره حفاظت از پوست صورت تأکید می کند: «مهمترین نکته در حفاظت از پوست، قرار نگرفتن بیش از حد در برابر نور خورشید است. همچنین برنزه کردن به هر روش، سولاریوم یا در معرض آفتاب قرار گرفتن خطرات زیادی دارد. بخصوص در سولاریوم ها چون UV.A زیادی برای برنزه کردن استفاده می شود، پوست بیشتر و عمیق تر آسیب می بیند. به نحوی که اثرات این کار بر سطح عمیق پوست تأثیر گذاشته و ابتلا به سرطان نوع ملونوما را به دنبال خواهد داشت.»

دکتر خدوی در پایان با تأکید بر این که پیری زودرس اتفاقی تدریجی است، با تأکید بر پیشگیری از این امر با درمان بموقع، می گوید: «هم اکنون پزشکان در تلاش برای کشف راه های جدید درمان بیماری ها و جلوگیری از پیری پوست هستند. همچنین در زمینه درمان مشکلات و بیماری های مرتبط با مو نیز جدای از پیشرفت هایی که اکنون برای افزایش رشد مو صورت گرفته است هم اکنون کارهای تحقیقاتی برای افزایش طول مو نیز در حال انجام است که به نظر می رسد سه تا پنج سال دیگر به نتیجه برسد.»

شامپوی خوب

۷ تیر ۱۳۹۵

از زمانی که اولین تولیدکننده صنعتی شامپو در دهه ۱۹۳۰، این فرآورده را در مقیاس کوچک تولید نمود تا زمان حال که این محصول پرفروش‌ترین محصول بهداشتی شده است، زمان زیادی می‌گذرد. با این وجود در مورد شامپو باورهای غلطی وجود دارد که بسیاری از آنها ناشی از تبلیغات شرکت‌های تجاری است.

تاثیر شامپوها با آب گرم افزایش پیدا می‌کندبسیاری از افراد عادت دارند سر خود را با آب گرم بشویند و معتقدند این کار چربی موها را تمیزتر کرده و شامپو نیز بهتر کف می‌کند. اما این باور تا حد زیادی نادرست است.

بهتر است قبل از مصرف شامپو، موها را با آب ولرم بشویید. هنگام آبکشی موها، ابتدا با آب گرم و در انتها با آب ولرم و حتی سرد موها را بشویید تا منافذ غدد چربی پوست سر بسته شوند. این کار موجب می‌شود تا موها دیرتر چرب شوند. استفاده از آب گرم به تنهایی توصیه نمی‌شود.

شستشوی مو هرچه بیشتر، بهتر

برخی معتقدند باید هر روز موهایشان را شامپو بزنند. برخی نیز معتقدند هفته ای یک بار شامپو بزنند. در حقیقت فاصله شامپوکردن موها بستگی به نوع مو دارد. به طور کلی مواد شوینده برای زدودن چرک و آلودگی‌های محیطی و ترشحات چربی و غدد عرق استفاده می‌شود.

اگر موهایتان زود کثیف و چرب می‌شود، دفعات شستشو را می‌تواند افزایش دهید، اما باید به خاطر داشته باشید که شستشوی زیاد همراه با شانه زدن، موجب شکستگی موها می‌شود.

در مورد موهای چرب، حداکثر هفته‌ای ۳ بار شستشو با شامپوی مخصوص موی چرب توصیه می‌شود.به خاطر داشته باشید غلافی که به طور طبیعی دور مو وجود دارد، همراه مقداری چربی که از غدد چربی پوست سر ترشح می‌شود، مانند لایه‌ای روی ساقه مو را گرفته و مانع تبخیر آب در ساقه مو می‌شود. اگر این غلاف آسیب ببیند، قدرت نگهداری آب کم و در نهایت مو خشک و شکننده می‌شود که یکی از علت‌های مهم آن شستشوی زیاد و مصرف مواد شوینده نامناسب است.

شامپوها هرچه قوی‌تر، بهتر

هرچند شامپوهای قوی موهای چرب را بهتر تمیز می‌کنند، اما مصرف آن در درازمدت به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

چنانچه مو و پوست سرتان چرب باشد، بهتر است از شامپوی گیاهی استفاده کنید، چون شستشوی مرتب مو با شامپوهای قوی و شیمیایی به موی سر آسیب می‌رساند.

به یاد داشته باشید یک شامپو باید قدرت پاک کنندگی ملایمی‌ داشته باشد. شامپویی که کل چربی موها را بزداید، شامپوی مطلوبی نیست.

شامپو

شامپوهای ویتامینه، مو را تقویت می‌کنند

تمام کسانی که از شامپوهای ویتامینه یا تقویت کننده استفاده می‌کنند، از پانتنول در داخل شامپو استقبال می‌کنند. این ویتامین، به عنوان حالت دهنده و نرم‌کننده در شامپوها، اسپری مو و حالت دهنده‌های مو مصرف فراوانی دارد. در فرآورده‌هایی که به منظور مراقبت از مو تولید می‌شوند، پانتنول میزان آب ساقه مو و در نتیجه الاستسیته آن را افزایش می‌دهد. پانتنول می‌تواند از مناطق فاقد کوتیکول وارد ساقه مو شود و حالت پذیری، درخشش و نرمی‌مو را افزایش داده و از الکتریسیته ساکن آن بکاهد. با تمام این خواص مثبت، پانتنول تاثیری بر افزایش ضخامت مو به طور دایم ندارد. در واقع به علت جذب آب توسط این ویتامین، موها قدری ضخیم‌تر به نظر می‌رسند که البته پس از مدتی از بین می‌رود.

حتی به گفته بسیاری از متخصصان، تقریبا تمامی ‌ویتامین‌ها برای رشد موها ضروری هستند، اما باید بدانید:بسیاری از ویتامین‌ها که نام آنها روی شامپوها درج می‌شود، اصولا به داخل مو نفوذ نمی‌کنند و ذکر نام آن ها صرفا یک نوع تبلیغ تجاری محسوب می‌شودو استفاده از این ویتامین ‌ها هیچ تاثیری روی موهای شما نخواهد داشت.

حامل‌های ویتامین باید طوری باشند تا ویتامین بتواند فعالیت خود را حفظ کند و از طرفی نباید با ویتامین ترکیب شود یا آن را غیرفعال یا تجزیه کند. همچنین باید شرایط نفوذ ویتامین به مو را فراهم کند. در طول ساخت، در بسته‌بندی نهایی و در طول مصرف، باید ویتامین در فرم فعالش باقی بماند. مهم تر از همه این‌که، ویتامین باید به بافت هدف خود برسد. این شرایط سخت تولید باعث شده بسیاری از شامپوها و محصولات آرایشی و بهداشتی مربوط به مو که ادعای ویتامینه بودن می‌کنند، در حقیقت خالی از ویتامین موثر باشند.

شامپوهای تقویتی باعث رشد مو می‌شوند

شامپوهای تقویتی موجب رشد مو نمی‌شوند و این باور یکی از رایج‌ترین باورهای غلط در مو و شامپو است که سالانه در تمام دنیا موجب فروش میلیون‌ها شامپوی تقویتی موی سر می‌شود، زیرا شامپوهای تقویت کننده ملکول‌های بزرگی دارند که جذب پوست سر نمی‌شوند.

در عین حال، این شامپوها مانند لایه ای روی ساقه مو را می‌پوشانند و باعث ترمیم آسیب‌های آن می‌شوند، اما بر رشد مو تاثیری ندارند. حتی اگر رشد مو کم است علت آن شامپو نیست، چون بزرگ‌ترین خاصیت یک شامپو تمیز کنندگی موست و بزرگ‌ترین آسیبی که ممکن است موها دیده باشند آسیب‌دیدگی به علت استفاده از رنگ‌های مو و دکلره کردن و … است که برای این کار هم شامپوهای مخصوصی وجود دارد.

بعضی شامپوها جلوی ریزش مو را می‌گیرند

بسیاری از مردم شامپوهای گران‌قیمت ویتامینه را برای جلوگیری از ریزش مو می‌خرند. در حالی که استفاده از شامپوها و لوسیون‌های حاوی ویتامین‌ها اصولا تاثیری در جلوگیری از ریزش مو ندارند و پس از شستشو با آب نیز تقریبا از دست می‌روند، بنابراین افزودن این ها به مواد شوینده ارزش چندانی ندارد.

ویتامین‌ها به ویژه ویتامین‌های C و E خاصیت ضد رادیکال‌های آزاد را دارند و در سطح پوست اگر به حالت ثابت باقی بمانند، می‌توانند تا اندازه‌ای در پیشگیری از آسیب‌های پوستی در مقابل نور آفتاب موثر باشند، ولی روی موهایی که فاقد خواص پوست زنده هستند، چنین اثراتی ندارند.

اکثر شامپوهایی که تحت عنوان جلوگیری از ریزش مو با قیمت‌های گزاف فروخته می‌شوند، در واقع شامپوهای بسیار ملایمی‌هستند که به ساقه مو آسیب نمی‌رسانند و به نوعی ساقه موهای باقی‌مانده را محافظت می‌کنند.